Będzie krótko i na temat. Odkąd pokochałem Łomnicę to zdałem sobie sprawę, że magiczny dzień na który czekałem przeszło 5 lat będę chciał pierwotnie na niej spędzić.
Cóż to za dzień – a taki kiedy zaćmione Słońce miało się chować 12.08.2026 za Łomnicą patrząc z Makovicy. No ale to tak paskudnie blisko….
Natomiast z Łomnicy ów spektakl miał być osiągalny za Wysokim Jesionikiem i tak to przewidywał znienawidzony w kuluarach Peakfinder:
I tak to wyjszło:
I mały opis:
Dziękuję za towarzystwo z całego serca pionierowi lubelskich dalekich obserwacji – Kamilowi, a w następnym wpisie azymuty ojjjjjj od Chełma aż po Krasną i temat prawie zamknięty.
Michał petarda, raz na wiele wiele lat takie coś się trafia, chwała Bogu że pogoda się trafiła. Większe zachmurzenie i moglibyśmy tylko gdybać.
Ps. Serio Peakfinder znienawidzony? Ja używam bardzo często i chwałę sobie ten program. Pozdro
Widok jest tak niezwykły, że aż mi słów brakuje na podkreślenie tej niezwykłości.
Jeśli jedziemy tylko po góry i się nie uda – to cóż, tak bywa. One tam nadal będą, bo w skali czasowej ludzkiego życia nie zmieniają się zauważalnie, chyba że którąś pożre zachłanny kamieniołom. Za jakiś czas znowu spróbujemy.
Natomiast Pradziad wraz z Księżycem, na tle zachodzącego Słońca, na naszej wachcie już się nie powtórzą. Brawo, brawo, brawo!